RONDJE NOORDZEE

Zuid-Afrika, 2006

In mei 2005 heeft Frank meegedaan aan een prijsvraag ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van de FNV. Tot onze verbazing hebben we daarmee een 16-daagse rondreis door Zuid-Afrika gewonnen.
Hier een verslag van onze belevenissen aldaar.


Woensdag 11 oktober
Om 6.15 uur gaat de wekker, om half acht zitten we in de trein naar Schiphol.
Het inchecken gaat vlotjes (Het is jammer dat Kras ons niet de mogelijkheid geeft vanaf huis in te kunnen checken, dat moet dus op Schiphol gebeuren).
Precies op tijd vertrekt vlucht KL591 naar Johannesburg, Zuid-Afrika.
We hebben een goede vlucht, we vliegen overdag en het is bijna wolkenloos. Vooral het stuk over Afrika, over de woestijn, is erg mooi.
Als we aankomen op Johannesburg International blijkt dat onze groep uit 25 personen bestaat. Na wat oponthoud (op de lijst van de reisleiding staan twee extra mensen die niet in het vliegtuig blijken te zitten, de reisleider weet niet wat 'ie hiermee aan moet), vertrekken we met de bus naar ons hotel voor de komende twee nachten. Het Rosebank Hotel in een buitenwijk van Johannesburg. Het is een groot hotel, dat er keurig netjes uitziet.
Na de lange vlucht en de busrit hebben wij wel zin in een drankje, we laten onze koffer staan en gaan lekker voor een biertje in de bar zitten. Al gauw komen hier wat meer mensen zitten en begint het kennismaken.

-------------------------


Donderdag 12 oktober
Om 8.00 uur hebben we afgesproken te ontbijten. In de ontbijtzaal zien we niemand die we herkennen van gisteravond. Het ontbijt is hemels. Verse warme broodjes, iemand die plakken warme ham staat af te snijden, zes soorten verschillend vers vruchtensap, ei, vis, alles is aanwezig.
Na het ontbijt lopen we een rondje rond het hotel en doen onze eerste indrukken van Johannesburg op.
Om 9.00 uur vertrekken we met de bus. Allereerst rijden we langs het huis waar Nelson Mandela nu woont. Door het grote hek dat eromheen staat zien we niet zo heel veel van het huis zelf. Veel huizen in deze wijk hebben een wachthuisje bij de poort met daarin bewapende beveiliging. De bus mag niet stoppen in de straat.

We rijden naar Constitunional Hill, een oud fort dat lange tijd gevangenis geweest is. Nu is het ingericht als museum. De stenen die overbleven na afbraak van een deel van het complex zijn gebruikt voor het bouwen van het Constitunional Court en de Great African Steps.
De volgende stop is het huisje waar Mandela woonde in Soweto (South West Township). Onderweg hiernaartoe rijden we door het voor ons nieuwe landschap met een paar fantastisch beschilderde koeltorens. Het huisje waar bisschop Tutu woonde staat in dezelfde straat als waar Mandela woonde, hier rijden we dus ook langs.
Het Mandela Family Museum is een klein huisje dat helemaal vol staat met alles wat Nelson waarschijnlijk in z'n mooie nieuwe huis niet wilde hebben. Er hangen oude krantenknipsels aan de muur, de boksgordel die Muhammed Ali aan Mandela opdroeg staat er en drie verschillende paar schoenen waarop Nelson op die en die datum naar school ging en waarop hij naar die en die bijeenkomst ging staan ook uitgestald. We hebben gezocht naar de Gouden Bal die Ruud Gullit in 1994 aan Mandela gegeven heeft, maar konden die niet vinden (staat misschien op het nachtkastje in het grote nieuwe huis?).
De perfect Engels sprekende gids benadrukt ons dat het huisje niet meer in originele staat verkeerd. Het huis is opnieuw ingericht nadat Mandela gevangen genomen is en er is een stuk aangebouwd. De gids vertelde dat in Soweto pas halverwege jaren '80 elektriciteit, water en riolering aangelegd zijn. Hiervoor waren er centrale toiletgelegenheden en watertappunten. Leuk om even geweest te zijn en een kleine indruk van Soweto te krijgen, hoewel we wel het idee hadden in één van de betere buurten van Soweto te zijn.
Als laatste stop voor deze ochtend gaan we naar het Hector Pieterson Museum. Hector Pieterson is het symbool geworden van de opstand van scholieren tegen het verplicht stellen van het Afrikaans in het onderwijs in 1976. Het mooie, ruime museum geeft de gebeurtenissen weer die geleid hebben tot de scholierenopstand op 16 juni 1976.

We rijden naar Pretoria waar we gaan lunchen bij the Blue Crane restaurant. We zitten hier heerlijk in de zon met uitzicht op allerlei exotische vogels.

Pretoria (nieuwe naam Tshawane) is de politieke hoofdstad van Zuid-Afrika en wordt wel de Jacaranda stad genoemd, naar de bomen met paarse bloemen die overal langs de wegen en straten staan. Deze bomen zijn van oorsprong niet Afrikaans. I.v.m. de enorme hoeveelheid water die deze boom dagelijks gebruikt wil men in Zuid-Afrika van deze bomen af. Het is niet meer toegestaan een Jacaranda te planten.
Na de lunch ondergaan we onze eerste gezamenlijke pinsessie onder begeleiding van de reisleider Gerrit. Er zullen er nog vele volgen.
Wij hebben al gepint en maken, om de tijd te doden, wat foto's van de nabij gelegen Nederlandse ambassade en de opvallende kunstwerken die daar op de muur staan.

Na het pinnen gaan we naar het Voortrekker Monument. Dit monument werd opgericht om de "Voortrekkers", de pioniers die begonnen met de Grote Trek de binnenlanden in om daar hun cultuur te verspreiden, te herdenken.
Met de "Hijser" (lift) gaan we naar boven en vanaf het monument zien we ons eerste wild. Antilopes, zebra's en een blesbok. Ondanks dat we op grote afstand staan maakt dit eerste wild een grote indruk op ons.

Terug in de bus rijden we langs het huis van Paul Kruger. Het is helaas te laat om hier naar binnen te kunnen, we maken maar een foto van de buitenkant. Op het kerkplein van Pretoria mogen we even de bus uit. We kunnen hier even rondlopen en een foto van het standbeeld van Kruger maken.
We zien hier ook de eerste telefoon markt kraampjes. Tegen betaling kunnen mensen op straat bij een soort marktkraampje bellen met een vaste telefoon.
De laatste stop die de bus vandaag maakt is bij de Union Buildings, het regeringsgebouw en de bijbehorende tuinen. Ook hier maken we wat foto's voordat we de bus in gaan om terug naar ons hotel gebracht te worden.

In het hotel aangekomen drinken we nog iets voor we,heel laat, met een groepje nog gaan eten. Daarna duiken we lekker ons bed in.

We hebben de hele dag mooi weer gehad, met een temperatuur van rond de 27ºC.

-------------------------


Vrijdag 13 oktober
Als we ons bij de ontbijtzaal melden blijkt dat we bij de verkeerde zaal staan. Wij moeten naar de zaal waar iedereen van de groepsreizen zit. Dit verklaart waarom we gisteren zo weinig mensen van onze groep bij het ontbijt troffen. Het ontbijt dat hier geserveerd wordt is minder luxe en uitgebreid dan waar we gisteren zaten, ook de sfeer in de zaal is minder. We laten het ons evengoed goed smaken.

Om 8.30 uur zitten we allemaal in de bus en vertrekken we.
Via Witbank, Middelburg en Belfast rijden we naar Lydenburg. Het restaurant voorbij Lydenburg waar we zouden gaan lunchen, blijkt de gids vergeten zijn te reserveren. We keren dus terug naar Lydenburg. We halen hier lekker zelf een broodje bij de Spar en eten dit buiten op een muurtje op.

Daarna hebben we de gelegenheid even het stadje in te lopen. We halen vast wat postzegels en kijken in wat winkeltjes. Lydenburg is in 1849 gesticht door de Voortrekkers en op verschillende plekken in de stad is een Nederlandse invloed te zien. Zo is er een Nederlands Hervormde Kerk (precieze replica van de kerk in Stellenbosch) en er staat een ouderwetse Nederlandse brievenbus.

Rond 15.30 uur komen we aan bij Hannah Lodge bij Orighstad.
We logeren in een leuk huisje, met een mooi uitzicht. Even later gaan we met een groepje o.l.v. een ranger op game-walk. Tijdens deze wandeling zien we een struisvogel en verder vooral veel poep van beesten die eerder voorbij getrokken zijn.
Na terugkomst frissen we ons op en gaan wel op het terras van de bar zitten. Het is best wel fris buiten. Het eten wordt weer in buffetvorm geserveerd en is lekker. We eten o.a. Kudu.
Als we 's avonds in bed liggen horen we buiten de krekels tsjilpen.

-------------------------


Zaterdag 14 oktober
Het ontbijtbuffet is hier iets minder uitgebreid dan in het Rosebank Hotel, maar nog steeds lekker. Om 9.00 uur stappen we de bus in. Als de bus door het park naar de uitgang rijdt zien we al veel beesten. We zien ook stukken zwartgeblakerde bush, regelmatig branden er grote stukken bush af, maar we hebben ons laten vertellen dat na een regenbuitje alles er weer groen uitziet.

Vandaag staat de Panoramische Route op het programma. Allereerst gaan we naar Blyde River Canyon. Dit is wereld's grootste kloof, op de Amerikaanse Grand Canyon na. Onderweg zitten er apen langs en op de weg. Ook rijden we langs prachtig bloeiende cactussen.

De tweede stop is bij Bourke's Luck, hier bekijken we de Potholes en maken uiteraard veel foto's.
De laatste stop voor de lunch is God's Window. Omdat de gids nu wel voor lunch gereserveerd heeft, krijgen we hier niet veel tijd om te kijken. Het uitzicht is prachtig.

We lunchen in Graskop bij Harries Pancakes en eten pannenkoek met zuurkool en worst en pannenkoek met boboti. Hier kopen we ook wat souvenirs.

De laatste bestemming van de dag is Pilgrim's Rest, een oud mijnstadje dat nu monument is. Volgens de gids een "must see". Ons doet het aan Volendam denken. Veel toeristen en weinig echt. We nemen even een kijkje op het kerkhofje en kopen een zakje macademianoten die hier en in Graskop in grote getale aangeboden worden.
Als we weer in de bus zitten ontstaat het plan weer eens collectief te gaan pinnen. Helaas is de pinautomaat leeg (zaterdagmiddag?) dus wordt dit ons bespaard. Ook de volgende pinautomaat is "klaar" (leeg).
Terug bij de Hannah Lodge moeten we ons razendsnel klaarmaken voor de game-drive met de auto. Met een oude Bedford truck rijden we het park in. Het wordt schemerig maar we zien veel beesten.

's Avond staat er Impala op het menu, dit smaakt erg goed.

-------------------------


Zondag 15 oktober
We vertrekken op tijd, om 8.30 uur. Als we wegrijden worden we uitgezongen door wat vrouwelijke personeelsleden. Ze lijken er niet echt zin in te hebben, maar moeten zingen van de bedrijfsleider. Wij staan er wat gegeneerd bij te kijken.
Voor de Strijdomtunnel stoppen we even. Hier kunnen we foto's nemen van de Toeval-waterval.
Uiteraard staan ook hier mensen die ons souvenirs willen verkopen. Er loopt ook een meisje rond die vraagt of we pennen hebben, voor de school. Hier hadden we niet op gerekend in Zuid-Afrika, maar wat we hebben geven we weg.
Bij Mad Dogz Café stoppen we om koffie te drinken.
Onderweg zien we auto's rondrijden die echt volgeladen zijn met mensen. Twintig mensen op en over elkaar in een Mitsubishi busje, of achterin een pick-up truck. Ook lopen er groepjes vrouwen in nette kleding langs de weg. Die gaan of komen naar/van een kerkdienst, maar in de verste verte is er geen dorp te zien.

In Tzaneen stoppen we weer eens om te pinnen. Hierna rijden we door naar een locatie om te lunchen. In het gebied waar we door rijden werd vroeger thee verbouwd door buitenlandse bedrijven. Toen de oorspronkelijke bewoners het land gingen claimen hebben de bedrijven zich teruggetrokken. De plantages staan er nu verwilderd bij. In dit gebied worden ook tropisch fruit (bananen, macademia's en andere noten) en citrusvruchten verbouwd. Hier staan ook kilometers lange velden met eucalyptus bomen.

We lunchen bij The Coffee Bean, een leuk maar niet bijzonder restaurant op een verschrikkelijke winderige locatie.
Na de lunch... keren we weer om naar Tzaneen! Het blijkt dat we na het pinnen vanuit Tzaneen alleen een rit van meer dan een uur gemaakt hebben om bij The Coffee Bean te kunnen lunchen. Alsof er onderweg niets anders is!
Vanuit Tzaneen gaan we richting Phalaborwa, waar we gaan overnachten. We zien vanuit de bus een groep buffels staan.

Het gebied rond Phalaborwa kent bijna geen verschil tussen zomer en winter, per jaar valt er zo'n 430 mm water.
Na ongeveer 15 km onverharde gravelweg bereiken we de Tulani Safari Lodge. Onderweg zien we een giraffe.
De lodge is goed verzorgd. Onze kamer ligt aan het zwembad, we duiken er meteen even in. Al snel worden we voorzien van drankjes.
Langs het zwembad loopt een grote hagedis met een blauwe staart.
Vanaf het centrale terras van de lodge zijn bij de waterplas giraffes en een waterbokje te zien.
's Avonds schuiven we aan bij het buffet. Dat is prima. In de bar zitten kikkers die nog in winterslaap zijn of net wakker worden en een beetje suf heen en weer springen.

-------------------------


Maandag 16 oktober
Om 6.30 uur worden we gewekt met een wake-up call. Op het terras bij de kamer zit dan een hele grote wandelende tak. Ook zien we weer een mooie hagedis en een grote krekel. Na het ontbijt vertrekken we om 7.45 uur voor een tocht door het noordelijke deel van het Krugerpark. Als we vanuit de lodge naar de hoofdweg rijden zien we olifanten, bavianen, een steenbok en een zwijntje.
Via Palaborwagate rijden we met de bus het Krugerpark in. Buschauffeur Mani ziet de beesten ver voor anderen ze zien.
Langs de wegen in het park is het gras het meest groen en sappig. Regen die op het asfalt valt stroomt eraf, de planten langs de weg krijgen dus het meeste water.
We zien visarend, in de verte nijlpaarden en een slangadelaar.
In Letabakamp drinken we koffie, maken een foto van het uitzicht en bekijken het olifantenmuseum.
Vanuit dit kamp zien we in de verte een buffel en een gier.
Als we weer in de bus zitten steekt vlak voor ons een olifant de weg over.

We gaan lunchen bij Olifantsrivier. Hier hebben we een prachtig uitzicht op de Olifantsrivier waar olifanten, impala's en nijlpaarden lopen. Heel in de verte licht ook een leeuw, maar om die te zien moet je wel hele goede ogen hebben. Op het terras lopen aapjes die proberen voedsel te bedelen of te stelen.
Na de lunch zien we o.a. olifanten, klipspringers (soort antilope), een maraboe en ooievaars. Rond 17.30 uur zijn we weer terug bij de lodge. Voor het eten duiken we toch nog maar even het zwembad in.

Een heel stuk van de zool van Dagmar haar wandelschoen was losgelaten. Zondag heeft Adriaan, de eigenaar van de lodge, dit geplakt. De schoen kan nu mooi nog een paar dagen mee. Komt heel goed uit, want de stevige Hanwags zitten op safari veel beter dan de Ecco gympen.

Ook vanavond eten we weer van een buffet. Na het eten wordt het personeel aan ons voorgesteld. Ook nu beginnen ze te zingen, het is echter veel opgewondener dan bij het afscheid van Hannah lodge, we voelen ons er ook niet vervelend onder.

Het is de hele dag heerlijk weer geweest, zo rond de 34 graden.

-------------------------


Dinsdag 17 oktober
Om 8.45 uur vertrekken we van Tulani Safari Lodge. Telefoneren, internetten en banktransacties gaat hier in de bush allemaal per satelliet.
Op weg naar de doorgaande weg staan er giraffen op de weg. Prachtig gezicht.
Vandaag gaan we naar het Cheetah Project. Hier komen we een uur te vroeg aan.
Dit project is verrgelijkbaar met de zeehondencrèche in Pieterburen. Dieren worden hier opgevangen en gefokt. De cheetah's gaan helaas nooit meer echt terug de wildernis in.

Het bedrijf is net overgenomen door een Amerikaans bedrijf en de zwarte werknemers zijn nu in staking om meer geld. Ze zitten met spandoeken voor de poort. Na de uitgebreide koffie (we zijn tenslotte een uur te vroeg) krijgen we een film over het project te zien. Daarna gaan we met een 4x4 het park in. We zien hier Cheetah's, wilde honden, Bengaalse tijgers (uit het circus gegooid), Koningscheetahs (genetische mutatie van gewone cheetah), blauwkop salemander, wilde afrikaanse kat, sabelantilopebok, slang, gecko en een schildpad.

Na de tour lunchen we ook bij het Cheetah project. Omdat het zwarte personeel staakt duurt het echter een eeuwigheid voor we een broodje krijgen.

Vlak voor we bij het overnachtingadres voor komende twee dagen aankomen, gaan we weer even collectief pinnen bij een winkelcentrumpje. Nadat we geld gescored hebben, maken we een rondje langs de winkels.
Aangekomen bij Hippo Hollow doen we een snel wasje en gaan dan bij het zwembad liggen. Het wordt echter donker en het gaat even regenen.
Voor het eten zitten we op het terras voor het restaurant. In de rivier voor ons komt rustig een hele grote nijlpaard langs zwemmen.
Na het buffet zitten we nog even buiten en duiken dan het bed in, morgen weer vroeg dag.

-------------------------


Woensdag 18 oktober
Om 4.45 uur worden we gewekt door een wake-up call klop op de deur. Na een kopje koffie en een scheepsbeschuitje gaan we de bus in. Om 6.00 uur worden we bij de poort van het Krugerpark verwacht.
Het waait hard als we in de jeep klimmen. Er zijn niet veel dieren te zien, die hebben zich verstopt voor de harde wind.
In Skukuza park eten we het ontbijtpakketje op dat het hotel ons heeft meegegeven. We zien witte neushoorns (niet echt wit maar een andere vorm van het hoofd en een ander dieet), een leeuw, gnoes (wildebeest), giraffe, zebra, landschildpad en blauwaapjes.
Als we in Nkulu park voor koffie stoppen blijkt dat het ondertussen een stuk warmer geworden is, hoewel de wind hard blijft. De apen lopen hier brutaal over het terrein en halen etenswaren uit de open jeeps en vuilnisbakken. We zien hier hagedissen met blauwe en goudkleurige staart lopen.
De rangers hebben onderling contact door middel van de radio in de jeep. Als er ergens een dier gesignaleerd wordt, gaat dit meteen over de ether naar de andere jeeps. Maar iedereen is het erover eens, vandaag is het geen goede dag om wild te spotten.

De bus zet ons af bij het winkelcentrum vlak bij het hotel. Helaas is de sportwinkel nog steeds gesloten (inventarisatie). Dus nog geen Springbokshirt.
We gaan terug naar het hotel en maken ons klaar voor "de braai".
Een zwarte dansgroep voert wat dansen op, gelukkig gaat het regenen (misschien deden ze wel een regendans) en wordt de show wat ingekort. De braai is een soort buffet in barbecue vorm. We eten hier ook het maismeel dat door de zwarte bevolking gegeten wordt. Er zit weinig smaak aan, het heeft wel wat van een bal kleverige rijst.

-------------------------


Donderdag 19 oktober
Om 6.30 uur krijgen we onze wake-up roffel op de deur. Koffers inpakken en hup, naar de ontbijtzaal.
Het is bewolkt weer, er wordt nog steeds regen voorspeld. Het land kan wel een goede bui gebruiken, wij zitten er niet echt op te wachten.
We ontbijten buiten aan het water.

Om 8.00 uur vertrekt de bus richting Swaziland. Bij Malelane stoppen we even bij een winkelcentrum om een kop koffie te drinken. We lopen een rondje en zien een hospitaal 4x4 staan. Ook is hier een bushalte met honderden minibusjes die klaar staan om mensen na het werk terug naar huis te brengen.

We komen Swaziland binnen via Piggs Peak. Het grensritueel is als volgt:
We gaan Zuid-Afrika uit, dus moeten een exit stempel halen. We lopen dan een klein stukje door niemandsland en halen een entry stempel om Swaziland in te komen. De volgende dag als we Swaziland weer uitgaan vind dit proces in omgekeerde volgorde plaats.
Op de balie in het grensgebouwtje van Swaziland staan grote bakken met condooms. AIDS- preventie.

Bij het Komati Stuwmeer stopt de bus even.
We nemen een paar foto's en kopen wat beestjes van zeepsteen van de verkopertjes die hier staan. Je moet hier gepast betalen, want niemand heeft wisselgeld.

Er staat nu een bezoek aan een glasblazerij op het programma. Ook zullen we bij de glasblazerij gaan lunchen.
Daar aangekomen blijkt het erg druk, wegens drukte kunnen we niets te eten bestellen. We gaan dan met bus op zoek naar een ander lunch adres.
Nadat we bij een volgend restaurant weggestuurd zijn gaan we uiteindelijk maar naar het hotel, waar we nog iets kunnen eten.
Hoewel de gids het onzin vindt, brengt de chauffeur ons in de loop van de middag naar een arts & craft markt (daar is Swaziland volgens de reisgids tenslotte om bekend).
Terug in het hotel drinken we wat en maken ons dan klaar voor het diner. Vanavond eten we a la carte.
De T-bone steak die we krijgen is een enorme lap vlees.
Na het eten zitten we nog even gezellig buiten. Het is heerlijk weer. Vanavond smeren we ons allemaal in met DEET tegen de muggen.
Als we 's nachts in bed liggen horen we buiten in de bush de apen tekeer gaan.

-------------------------


Vrijdag 20 oktober
Voordat we Swaziland uitrijden, rijden we met de bus langs het King Sobhuza II Memorial park. De bus mag niet stoppen.

Na een korte koffiestop rijden we weer naar de grens met Zuid-Afrika.
Eerst halen we natuurlijk een stempeltje om Swaziland uit te mogen en daarna een stempeltje om Zuid-Afrika weer in te mogen.
Van de gids mogen we beslist geen foto's maken als we de grens overgaan. Tijdens de eerste passage hebben we daar braaf naar geluisterd. Nu klikken onze camera's bescheiden in de rondte.
In Swaziland konden onze telefoons één netwerkoperator ontdekken (NTN-Swaziland). Niemand van ons reisgezelschap kon verbinding met dit netwerk maken, alleen de gids en de chauffeur met hun Zuid-Afrikaanse abonnement.

Na de lunch (KFC) worden we opgehaald voor een gamedrive in het Hluhluwe park. Het is prachtig weer. Als we vanaf het verzamelpunt in de open jeep naar de poort rijden, voelen we de warme wind over onze huid strelen. Langs de kant van de weg zien we de karakteristieke rondavels staan.
Het Hluhluwe (spreek uit Soesoewie) park is één van de oudste parken in Zuid-Afrika.
Deze gamedrive is wel één van de hoogtepunten van de reis. We zien buffels, mestkevers, paradijsvogels, de witte neushoorn die vlak voor onze jeep de weg oversteekt, kleine witte reiger, krokodillen, giraffes, gnoe, parelhoender, waterbuffel, zebra's, waterschildpadden en olifanten die boos en dreigend worden als wij ze te dicht met de jeep benaderen.

Na de gamedrive rijden we naar ons hotel voor de komende twee nachten, Elephant Lake Hotel. Na een drankje op het terras maken we ons klaar voor diner. Dit blijkt een chaos te zijn. Er zitten drie groepen binnen en dit kan men niet aan.
De tafels in het restaurant zijn overdekt met een plastic kleedje, beetje zoals vroeger, in pizzeria's.
Als na lang wachten het eten komt is dat wel lekker. Na het eten lopen we nog even een rondje over de straat voor het hotel, drinken een kopje koffie en gaan naar bed.

-------------------------


Zaterdag 21 oktober
Na het ontbijt lopen we nog even een rondje over straat en duiken een internetcafé in om even een berichtje naar huis te sturen. Om 9.30 uur moeten we verzamelen voor een boottrip over de St. Lucia rivier en de wetlands.
Vanuit de boot zien we een goliathreiger, Egyptische ganzen, een Afrikaanse visarend, wolnek ooievaars, een zwart witte ooievaar (op één na grootste vliegende vogel in Zuid-Afrika), de Nijl krokodil en nijlpaarden

Na het boottripje lopen we terug naar het hotel en halen bij een supermarkt iets te eten voor lunch.
's Middags gaan we met een Jeep naar het Greater St. Lucia Wetland park.
Vanaf het uitzichtpunt hebben we een mooi zich op de Indische Oceaan. Verder zien we de Bosbok, bruinkopijsvogel en waterbokken.
Hoewel het een leuk ritje is in de jeep valt het park een beetje tegen na de ervaring die we gisteren in het Hluhluwe park gehad hebben.
We stoppen even om over het Bounty witte strand van de Indische Oceaan te lopen en om de liefhebbers de gelegenheid te geven even een duik te nemen.

Na een drankje in het hotel maken we ons klaar voor diner buiten de deur.
Op advies van chauffeur Mani eten we bij Fur Elize. Als we naar het hotel lopen regent het een beetje.
We eten Croc Curry, zoals de naam al zegt een currie van krokodillenvlees.
De gemiddelde Zuid-Afrikaan geeft echter de voorkeur aan rund of schapenvlees. Varken of vis wordt niet zoveel gegeten in Zuid-Afrika.

-------------------------


Zondag 22 oktober
Om 7.00 uur worden we gewekt. Het regent!
Met de bus rijden we naar Durban. Op de snelweg rijden we langs een omgevallen vrachtwagen die suikerriet vervoerd. Overal vandaan komen kinderen om een stengel riet te halen om op te kauwen.

Het landschap langs de weg naar Durban is groen (vandaar die regen).
We rijden het zonovergoten Durban binnen via de weg langs de Indische Oceaan. Met de bus rijden we over de Golden Mile, een stuk kuststrook waarlangs allemaal luxueuze hotels gevestigd zijn.
We maken ook een korte rit door de stad. Bij het gemeentehuis mogen we even de bus uit om een klein stukje rond te lopen. Het is verschrikkelijk druk op straat.
Met de bus rijden we langs de Vasco Da Gama klok, een echte "must see" volgens de gids.

We lunchen bij Fish Co aan The Bluff, de monding van de haven. Vanaf het terras zien we naast roestige zeeschepen, dolfijnen uit het water springen.

Nadat we in hotel Tropicana ingechecked zijn, lopen we even de drukke straat achter het hotel in. Hier reden we eerder met de bus doorheen, en de winkeltjes en activiteiten zagen er leuk uit.
Nadat we bij een door de reisleider aanbevolen winkelcentrum zijn geweest (The Wheel, enorme vergane glorie) lopen we nog wat verder.
We worden nageroepen door een groepje mannen, maar slaan daar niet echt acht op en lopen door.
Opeens loopt er iemand naast ons die een heel verhaal begint en high five's wil uitwisselen. We lopen door en maken kenbaar geen behoefte aan contact te hebben. Plotseling haalt 'ie uit en probeert de camera die bij Frank aan zijn riem hangt te pakken.
Frank weert hem af, maar hij blijft proberen.
Uiteindelijk worden er over en weer wat trappen en klappen uitgedeeld. Frank draagt z'n wandelschoenen, de trappen die hij uitdeelt komen dus goed aan.
Na behoorlijk wat duwen en trekken komt er een andere groep mensen op ons afgehold. Op dit moment schiet eerst door mijn hoofd dat we nu wel heel erg in de minderheid raken, maar gelukkig blijkt dat zij onze belager wegtrekken.
Wij maken ons snel uit de voeten. Frank heeft wel wat gescheurde kleding, maar de camera nog in ons bezit, uit de voeten.

Even later lopen we toch nog even een stukje over de boulevard, maar de aardigheid is eraf. De rest van de middag zitten we op het terras van het hotel.
Net als de rest van de buurt is ook het Hotel Tropicanal, waar wij voor de laatste dagen zijn ondergebracht, van behoorlijk vergane glorie.

In de steden rijden veel minibusjes rond, die mensen van townships naar de stad brengen. Door middel van fluit of handsignalen kan je aangeven waar je naartoe wilt, de chauffeur bepaald dan afhankelijk van z'n route of hij stopt.
De minivans zijn prachtig herkenbaar beschilderd en hebben keiharde muziek aanstaan.

Om 19.00 uur verzamelen we ons in de bar en gaan we met een groep eten bij McRib. Een restaurant dat niets weg heeft van McDonald. We eten er prima.
Als we in het hotel terug zijn duiken we ons bed in, morgen weer vroeg op.

-------------------------


Maandag 23 oktober
We worden vroeg gewekt. Om 6.30 uur vertrekt de bus naar Lesotho. Vanuit het hotel krijgen we een ontbijt pakketje mee.
Na een busreis van bijna drie uur in een niet zo heel comfortabele bus (onze "eigen" chauffeur moet vandaag met "onze" bus terug naar Johannesburg, wij reizen in een minder luxueuze bus met vijf stoelen op een rij en veel minder beenruimte), stappen we over in terreinwagens.
Wij zitten comfortabel in een Land Rover 109, de anderen worden in, als later blijkt, minder comfortabele Nissan Patrols geladen.

Tijdens de tocht over de Sanipas zien we een hermelijn (mongoose), een sugarbird en een blauwkophagedis.
Tijdens een stop roept één van de gidsen, dat 'ie de staart van een pofadder gezien heeft, wij denken dat dit een show is die voor iedere groep toeristen opgevoerd wordt.

Het uitzicht dat we onderweg hebben is werkelijk fantastisch.
De Drakensbergen zien we al van ver af liggen, de omgeving is verschrikkelijk ruig.
De weg is meer een pad, kronkelend en geplaveid met grote stenen, zonder 4 wheel drive mag je deze pas niet over.

Als we Zuid-Afrika uitrijden moeten we ons paspoort weer laten zien voor de stempel om Zuid-Afrika uit te gaan. Nadat we het land verlaten hebben rijden we enkele kilometers door een soort no-mans-land. Het is hier zo woest en ruig dat Zuid-Afrika en Lesotho beiden geen aanspraak maken op dit gebied.
Als we boven aan de Sanipas arriveren (2865 meter hoogte) krijgen we weer een stempel in ons paspoort. Iedereen voelt zich, door de grote hoogte waarop we ons bevinden, wat licht in het hoofd.
We krijgen van één van de rangers wat uitleg over de mensen die hier op deze hoogte leven. We kijken even binnen in één van de hutten en proeven het brood en het bier dat hier gemaakt wordt.
We drinken wat in het hoogste café van Afrika en laten ons de lunch van lasagne, doperwten en salade met brood goed smaken.

Na de lunch gaan we dezelfde weg weer terug. Vooral daar waar tegenliggers moeten passeren is het spannend.

De totale Sanipas in 47 km lang.

Als we terug bij de bus zijn drinken we nog iets en dan stappen we in de bus voor de terugtocht naar Durban.
We kleden ons om en gaan nog een hapje eten bij McRib.

-------------------------


Dinsdag 24 oktober
Vandaag mogen we uitslapen, maar we zijn vroeg wakker.
De chauffeur zal ons naar het Gateway winkelcentrum brengen. Omdat de bus niet wil starten en reparatie enige tijd zal duren, gaan we met taxi’s. Het winkelcentrum ligt aan de andere kant van de strip. Het is een groot modern winkelcentrum, geheel air-conditioned.
We kijken en kopen. Binnen staat een klimwand opgesteld en er is een constante golf waar je je surftechniek kunt oefenen. We drinken een kopje koffie en kopen een broodje in de supermarkt dat we staande opeten.
Om 15.00 uur verzamelen we ons weer om met de taxi terug naar het hotel te gaan.

Bij het hotel aangekomen blijkt het weer om te slaan.
Het wordt bewolkt en gaat hard waaien. We gaan toch nog even zwemmen in de Indische Oceaan.
Op het strand is een stuk van 40 á 50 meter breed afgebakend met twee vlaggen, binnen dit gebied mag gezwommen worden en houdt de life-guard zwemmers en haaien in de gaten.
Tussen deze twee vlaggen zijn zo'n twee- á tweehonderdvijftig mensen in het water. Allemaal zwart, vrijwel allemaal gekleed in gewone kleding.
We moeten even slikken voor we onze kleding op het strand achterlaten en in onze blote badkleding naar het water toelopen.
We trekken met onze door het fietsen bijzonder gekleurde blanke lichamen behoorlijk wat bekijks en voelen ons niet helemaal op ons gemak.
Het water is heerlijk. De golven zijn hoog en er staat een hele sterke stroming.
Op een bepaald moment worden de vlaggetjes enkele tientallen meters verschoven. Zonder morren of opmerkingen schuiven alle zwemmers binnen de lijnen mee.

Na het zwemmen drinken we nog wat en lopen we nog even over de boulevard.
Wegens succes van voorgaande avonden (en gebrek aan alternatief) eten we weer wat bij McRib.

-------------------------


Woensdag 25 oktober
Om 9.00 uur zal de bus vertrekken om ons naar Johannesburg te brengen. We lopen na het ontbijt nog een laatste maal over de boulevard. Het is vandaag een beetje bewolkt in Durban.
Een aantal mensen uit onze groep blijft nog een week, nadat we afscheid van hen hebben genomen, vertrekt de bus.

We lunchen onderweg bij "een goede Wimpy's"!! Deze twee weken hebben we vaker bij een fast-food restaurant gezeten dan in de twee jaar ervoor.
We halen take-away en eten dit buiten in de zon op.
Het landschap waar we doorheen rijden is vooral kaal. Geen bergen, weinig gebouwen en hier en daar koeien langs de weg.

Om 18.00 uur (!!!!!) worden we op het vliegveld afgezet. Onze vlucht gaat pas om 23.25 uur.
Wij zijn het er totaal niet mee eens, maar volgens de reisleider kan het niet anders omdat ie tijd voor calamiteiten onderweg moet inplannen. Ook is het volgens hem echt niet nodig nog Johannesburg in te gaan, alles is dicht en de kans dat we in de file komen en niet op tijd op de luchthaven zijn, is te groot.
Maar hij troost ons met de mededeling dat het op het vliegveld heel gezellig is met allemaal lekkere tentjes om te eten en te drinken.

Omdat we toch tijd zat hebben, leveren we onze bonnetjes in om in aanmerking te komen voor tax-refund. Dit blijkt zonder problemen mogelijk te zijn, we hoeven alleen naast de bonnen de aangekochte artikelen aan de controleurs laten zien.
Als we inchecken worden onze koffers helemaal in het plastic gewikkeld. Op die manier kan er niets ingestopt of uitgehaald worden.

Eenmaal ingechecked lopen we wat over de luchthaven, kijken wat winkeltjes en drinken wat (op bijna de hele luchthaven is het bier uitverkocht). Als we wat willen gaan eten blijken alle eet-tentjes dicht te zijn. In een sandwichbar kunnen we net nog een broodje scoren.

Om 23.00 uur kunnen we inchecken in het vliegtuig dat ons naar Amsterdam zal brengen.

-------------------------


Donderdag 26 oktober
Na een nachtje vliegen, komen we op de geplande tijd aan op Schiphol.
De koffers rollen al snel van de bagageband en na het gebruikelijke handenschudden, lopen we door de douane.
Buiten wacht (schoon-) zus Welmoed met nichtje Tara.
Nadat de auto eindelijk start, brengen zij ons naar huis.

-------------------------



Een kleine selectie van alle dieren, die we hebben gezien.

Dolfijnen	Slangadelaar	Witte neushoorn
Buffels	Aasgier	Afrikaanse trouwband
Sugarbird	Hermelijn	Leeuw
Gnoe	Zebra	Landschildpad
Goliathreiger	Baviaan	Krokodil
Bromvogel	Hyena	Neushoorn
Kudu	Nijlgans	Parelhoenders
Glansspreeuw	Roofarend	Witte uil
Zwijn	Blauwaap	Blauwkopsalamander
Jakhals	Leguaan	Maraboe
Ooievaar	Klipspringer	Leeuw
Guineefoles	Hartebeest	Giraffe (Afrikaans: Kameelpaard)
Olifant	Steenbok	Wandelende tak
Waterbok	Impala's	Nijlpaard
Visarend	Hornbilds	Mestkevers
Luipaardgezicht Aasgier	Burshell Zebra	Paradijsvogel
Witte Neushoorn	Zebra	Krokodil
Olifant	Kleine witte reiger	Bruinkopijsvogel
Parelhoender	Waterbuffel	Waterschildpadden
Little Iekrit	Goliathreiger	Egyptische gans
Afrikaanse visarend	Wolnek ooievaar	Zwart witte ooievaar
Nijl krokodil	Nijlpaarden	Bosbok

Laatste wijziging: