RONDJE NOORDZEE

Reisverslag, deel 2

Op deze pagina staat het verslag van onze fietstocht van Frederikshavn naar Nederland in de zomer van 2003.

Purmerend - Frederikshavn 9 juli 2003 14 uur en 35 minuten per trein Half bewolkt Eindelijk is het dan zover, we zijn onderweg. Om 6.17 uur stappen we onder enige belangstelling met alle bagage in Purmerend op de trein. Overstappen in Amsterdam gaat voorspoedig, behalve wij gaan er nog vier mensen met de fiets in deze trein, met wat passen en meten kan dat net. Als er in Hengelo een ander stel ook met de fiets de trein in komt, wordt het krapjes. Onze fietsen staan nu ingebouwd en wij moeten er als eerste uit in Osnabrück, waar we maar twaalf minuten de tijd hebben om over te stappen. Deze korte periode blijkt echter ruimschoots voldoende. De Duitse trein, waarmee we onze reis vervolgen, heeft een ruime fietsen-stal-mogelijkheid en ziet er eigenlijk sowieso schoon en netjes uit. Er zijn zelfs stopcontacten in de coupé aanwezig om onderweg met bijvoorbeeld een laptop te kunnen werken (of om de Axim alvast aan het reisverslag te kunnen beginnen). In Hamburg moeten we weer van trein wisselen, ook hier zonder problemen. In Padborg stappen we over op een Deens trein. Ook de Deense treinen zijn erg netjes. Het was echter niet mogelijk een plaats voor de fiets te reserveren, wel zitplaatsen. We moeten in Frederica nog een keer overstappen om in de trein naar Frederikshavn terecht te komen. Deze trein is een hele lange en bijzonder fraai ingerichte intercity die onderweg meerdere keren gesplitst gaat worden. Omdat er in het deel voor Frederikshavn al een fiets en een kinderwagen staan, kunnen onze fietsen daar niet meer bij en moeten wij in het deel dat naar Århus gaat, plaatsnemen. Later kunnen we na enige discussie en dankzij onze gereserveerde zitplaatsen alsnog met de fietsen in het treinstel richting Frederikshavn gaan zitten. Om 20.50 uur arriveren we eindelijk op station Frederikshavn en na een kort fietstochtje vinden we TopCamp Nordstrand, waar we een mooi plekje hebben voor de eerste nacht en DKK 164,00 (€ 22,06) betalen. Op deze vijfsterren camping ontbreekt het aan bijna niets. Er is een supermarkt (geopend tot 22.00 uur), je kunt er in het restaurant eten, er staan ovens en magnetrons in de kookruimte en kinderen kunnen er allerlei spelletjes doen. -------------------------

Frederikshavn - Hirtshals 10 juli 2003 103,5 km Heerlijk zonnig Het eerste stuk richting Skagen volgen we fietsroute nummer 5. Het fietspad loopt parallel aan de autoweg. Ongeveer halverwege Skagen veranderd het landschap, we fietsen nu door bossen en over heide. Skagen is een mooie ruim opgezette havenplaats met veel toerisme. Vanuit Skagen rijden we door naar het noordelijkste puntje van Jutland en zien we waar de Oostzee overgaat in Noordzee. We rijden weer een stuk terug, Skagen voorbij, om verderop fietsroute nr. 1 te gaan volgen. De gehele dag rijden we over fietspaden, de stukjes weg waar ook auto's rijden zijn te verwaarlozen. We rijden door bosrijk gebied richting Hirtshals. Zo nu en dan gaat het over stukjes onverharde weg. Door de vele plotselinge bochten en heuveltjes is dit een spannend stuk. Als we uiteindellijk heel dorstig Hirtshals binnenrijden, hebben we een prachtig zicht op de lager gelegen haven. We overnachten op Camping Hirtshals. Deze nette camping, met het onvermijdelijke springkussen, ligt vlak bij het centrum en pal aan de kust (DKK 140,00 = € 18,83). -------------------------

Hirtshals - Brovst 11 juli 2003 81,5 km (gem. 16,1 km/h) Regen met wind Als we 's morgens om tien uur uit Hirsthals wegrijden is het al bewolkt. In de loop van de dag krijgen we wat regenbuien en af en toe een droge periode. De route gaat vandaag regelmatig over onverharde wegen met een dikke laag los grind, zowel heuvel op als heuvel af. Door het slechte weer rijden we de bezienswaardigheden snel voorbij. We stoppen af en toe alleen even om voor de dikste regendruppels te schuilen. Grote stukken van de route gaan door gebieden met veel vakantiewoningen (zeer fraaie, luxe bungalows, waarvan er opvallend veel te koop staan). Vanaf Løkken gaat de NSCR over het (zand)strand. Wij nemen, gezien het weer en de zware bepakking, echter de (saaie) alternatieve route over het fietspad langs de snelweg. Als we eindelijk in Blokhus arriveren, zijn we door en door nat en koud. Blokhus is een levendig toeristenplaatsje en we vinden er dan ook snel een gelegenheid om ons te kunnen vergrijpen aan fish & chips. Redelijk doorgewarmd en opgedroogd beginnen we tenslotte aan het laatste deel van de tocht voor vandaag, naar een camping. Uiteindellijk komen we terecht op de Tranum Klit Camping. Dit is een camping van de Deense staatsbosbeheer en is in tegenstelling tot de campings waar we voorgaande nachten gestaan hebben heerlijk rustig. We staan hier met ons tentje op een plekje, omringt door bomen in plaats van op een veldje. We zijn hier niet bepaald rouwig om want de wind is behoorlijk aangetrokken en we staan nu heerlijk in de luwte. Op deze camping is het sanitair ook weer picobello. Ook hier is weer de mogelijkheid te koken (elektrisch!). -------------------------

Brovst - Hjardemal Klit 12 juli 2003 54,7 km (gem. 14,1 km/h) Stormachtige wind, regendreiging. Het heeft de hele nacht stevig gewaaid en doet dat het 's morgens ook nog. Door het beschutte plekje waar we staan hebben we daar weinig last van, maar als we op de fiets stappen merken we het des te meer. We fietsen weer door een gebied met veel vakantiehuisjes en het wegdek is daar per definitie slecht. Geen verhard wegdek, maar zand en veel scherpe stenen. De routebordjes staan op dit deel van de route niet zo vaak en duidelijk opgesteld als eerder, we komen dan ook onbewust op een verkeerd pad terecht. Het pad waar we op rijden wordt steeds slechter begaanbaar met de fiets en op een bepaald moment rijden we op een smal spoor met aan beiden zijden doornige struiken langs onze enkels. Dit pad voert ons wel vlak langs de zee. Uiteindellijk komen we bij Bulbjerg weer terug op de route. We rijden dan nog even door om bij de Hjardemal Klit camping uit te komen. Hoewel alle faciliteiten ook hier aanwezig zijn, is dit de minst verzorgde camping tot nog toe. Bovendien is het zaterdagavond en uit de wijde omgeving komen de mensen om dat nou juist vlak achter onze tent tot diep in de nacht in de feestzaal van het bij de camping horende hotel te vieren. Omdat alle waar ook in Denemarken zijn geld heeft, kijken we er niet van op dat dit ook een hele goedkope camping is (DKK 90,-- = € 12,11). -------------------------

Hjaremal Klit - Krik 13 juli 2003 118,8 km (gem. 18,1 km/h) Fraai weer Vandaag is het mooi weer en we beginnen onze zit een beetje te vinden. Het fietsen gaat lekker en we leggen zonder problemen, hoewel er op dit stuk van de route weinig bordjes staan, de ook vandaag weer heel mooie route af. De Krik-Vig camping is mooi aan het water gelegen met ruime plaatsen en vriendelijke mensen (DKK 110,-- = € 14,80). Uitgehongerd eten we overheerlijke spaghetti met tomaat en spekjes. -------------------------

Krik - Sondervig 14 juli 2003 99,4 km (gem. 21,6 km/h) Lekker zonnig met een windje We beginnen vandaag met een oversteek van het Thyboron Kanal met de pont. Onderweg naar de boot zien we twee hertjes huppelen. In Thyboron bezoeken we het Jylland Akvariet (aquarium) en Kystcentret. Beiden zijn wel aardig, (niet bijzonder) maar gezien de hoge entree-prijs (DKK 198,-- voor twee personen) is het beter ze links te laten liggen. Na enige tijd gezocht te hebben naar de juiste route (bordje verwijderd) vervolgen we over een lekker rustig fietspad onze route. In Norre Lyngvig eten we bovenop de klif onze lunch. Het laatste deel van de etappe van vandaag loopt langs een drukke weg. Hier moeten we i.v.m. het drukke verkeer achter elkaar rijden. Met de wind in de rug rijden we geruime tijd met een snelheid van 38 km/h!!!! Als verderop de Deense variant van een fietspad naast de weg verschijnt (Deense variant als met veel zand en puntige stenen) besluiten wij op weg te blijven rijden. De Sondervig Camping is erg vol, maar heeft uiteraard nog een plekje voor fietsers (DKK 139,-- € 18,70). We staan hier op een veldje met allemaal tent-kampeerders, waarvan enkele ook met de fiets reizen. We ontmoeten hier twee Duitsers die, ook met een Bob, onderweg zijn naar de Noordkaap. We wisselen ervaringen uit en geven elkaar wat tips om het functioneren van Bob te perfectioneren. Ook ontmoeten we een ouder Engels echtpaar, dat kriskras door Denemarken fietst. Het wordt een leuke fietsers-onder-elkaar-avond. Op deze camping is ook de mogelijkheid te e-mailen, daar maken wij dus ook dankbaar gebruik van. -------------------------

Sondervig - Esbjerg 15 juli 2003 103,6 km Prachtig mooi warm weer De dag begint niet zo goed met een lekke band. Maar eenmaal op pad hebben we zo het juiste tempo weer te pakken. Vandaag is het erg heet en de route gaat voor een groot gedeelte over paden met grote kiezelstenen. Vandaag zijn er ook weer een boel insecten. Aan het einde van de dag zitten we beiden onder de bulten. Rond lunchtijd rijden we langs een camping waar een snackbarretje bij staat. Vanwege de enorme warmte besluiten we een bordje patat te nemen. Als we dit eenmaal voor ons hebben, blijkt er een laag zout overheen te liggen waar de Dodezee jaloers op zou zijn. Het smaakt ons echter prima. Later zal blijken dat we beiden de volgende dagen opgezwollen hoofden en lippen hebben. Misschien toch iets teveel zout (of te weinig vocht) tijdens zo'n warme dag. Vandaag zien we verschillende keren hagedissen wegschieten en op het fietspad ligt een dode slang. We overnachten op Ådalens Camping vlak voor Esbjerg (DKK 294,-- voor twee nachten = € 39,54). Deze mooie camping biedt prima faciliteiten en heeft z'n "eigen" wijn. We eten spaghetti met tonijn en mais (en wijn). -------------------------

Esbjerg 16 juli 2003 28,1 km 's Morgens bewolkt, later prachtig Vandaag houden we een rustdag in Esbjerg. 's Morgens rijden we al op tijd naar de stad Esbjerg. We gaan op zoek naar een fietsenmaker die ons een verloopstukje voor het ventiel kan leveren. Onze Sigma pomp werkt prima, maar even bij de benzinepomp wat extra lucht in de banden is toch wel heel makkelijk, en op een of andere manier zit het daarvoor benodigde verloopstukje niet in de bagage. Er blijken maar liefst drie fietsenmakers in Esbjerg te zijn. Zowel de eerste als de tweede kunnen ons niet aan het benodigde item helpen. De tweede kan ons wel helpen in de zin dat hij een losse spaak aan Frank zijn fiets nog dezelfde dag kan repareren. Pas de derde fietsenmaker waar we aan het eind van de dag aankloppen, kan ons zonder problemen aan het juiste verloopstukje helpen. Omdat Frank zijn fiets bij de fietsenmaker staat, verkennen we 's morgens lopend Esbjerg. Fietsend mocht overigens niet van de enige Deense agent die we zijn tegengekomen. We kunnen, door toerist te spelen, hem er van weerhouden ons een bon te geven. We komen onder andere in de haven waar de enorme onderdelen van windmolens opgeslagen liggen. 's Middags gaan we met de fiets en de pont naar Fanø, een eilandje, dat vlak voor de kust in de Waddenzee ligt. We lopen het dorpje door en lunchen op het strand. Het strand is hier ontzettend breed, waarschijnlijk wel een kilometer. Men neemt hier de auto om naar het strand (de kustlijn dus) te gaan. Een deel van het traject van de lijnbus loopt ook over het strand. 's Avonds eten we pizza, de oven in de keuken op de camping nodigt daar enorm toe uit. -------------------------

Esbjerg - Rudbøl 17 juli 2003 99,5 km Druilerig weer We redden het nog net om de tent droog ingepakt te krijgen, maar vlak nadat we de camping afrijden begint het dan toch echt te regenen. De route voert ons langs de binnenkant van de Waddendijk, waar we over een grindpad afgewisseld met asfalt rijden. Om de paar honderd meter rijden we over een veerooster. In Kammerslussen stoppen we voor heel luxe koffie met gebak. Vlak na Kammerslussen heeft Dagmar een lekke band. Nadat deze geplakt is, begint het te regenen. Enkele kilometers verderop heeft ook Frank een lekke band, tijdens het plakken van deze band begint het te hozen en te donderen en vluchten wij het bos in om te schuilen. Als we weer verder rijden is het landschap lang zo interessant niet als dat waarin we eerder deze week reden. Veel dijken, waarop de meeste veeroosters intussen vervangen zijn door hekjes, waarvoor je iedere keer moet afstappen om ze te openen. We overnachten op Rudbøl Camping (DKK 115,-- = € 15,47) vlak voor de Deens-Duitse grens. Deze camping is minder dan we tot nog toe gewend zijn. Veel vaste gasten en een beetje een sjofele sfeer en uitstraling. Ook het bijbehorende sanitair en de keuken nodigen niet echt uit tot gebruik. We eten een stamppot van pølser, aardappelpuree en sperziebonen. -------------------------

Rudbøl - Husum/Dockkoog 18 juli 2003 80,5 km Grauwe morgen, de middag is mooi Kort nadat we de camping verlaten hebben, steken we de Deens - Duitse grens over. Het verschil is meteen merkbaar, auto's rijden hier een stuk harder. Het landschap veranderd niet. Rechts de dijk met schapen en links weilanden. Niebull is de eerste grotere stad die we tegenkomen in Duitsland. Daar wisselen we geld (terug naar de nu al zo vertrouwde euro), doen we boodschappen en drinken we koffie. De wegen en de route aanduidingen zijn hier over het algemeen erg goed. Alleen moeten we op de dijken constant afstappen om de veehekken te openen en te sluiten. Dit brengt het tempo danig naar beneden. Bij het voormalig eiland Nordstrand aangekomen, wijken we een beetje van de route af. In plaats van onze weg, zoals de route aangeeft, langs de dijk te vervolgen, steken wij Nordstrand recht over. Aan het eind van de middag komen we aan bij Husumer Campingplatz am Dockkoog (€ 10,80). Deze camping ligt vlak achter de dijk, 's avonds lopen we nog een rondje over het "strand". Het strand in dit noordelijke deel van Duitsland bestaat overal uit gras. Omdat de zee hier de Waddenzee betreft, heb je over de hele kust te maken met het getij. Dit kan dus betekenen, dat je een middag op het strand doorbrengt zonder dat er zee is. Op de meeste plaatsen moet in Duitsland overigens betaald worden voor toegang tot de zee (ongeveer € 1,60 pp). Op deze camping krijgen we ook voor het eerst te maken met het Duitse statiegeld systeem. Hierover later meer. -------------------------

Husum - Warwerort 19 juli 2003 101,2 km Heet Het is een drukkend hete dag en we stoppen regelmatig om iets te drinken en de bidons te vullen. Gelukkig hebben we ook vandaag tegenwind. We zien in de middag een ooievaar in het weiland staan. De route voert ons over het Eidersperrwerk, de Duitse variant van de Deltawerken. Juist vandaag wordt het dertig jarig bestaan van deze dam gevierd met de nodige festiviteiten. Dat vraagt natuurlijk om Bratwurst! In het kantoor behorende bij de dam bekijken we de kleine tentoonstelling die daar ingericht is. We komen tegen het eind van de middag aan op Camping Seeschwalber in Warwerort (€ 13,90). Daar begint op dat moment juist een Duitse cowboy/Elvis imitator zijn repertoire af te werken. Hij zal hier niet mee stoppen tot tegen 23.00 uur. Dit is ver nadat wij begonnen zijn hem allemaal verschrikkelijke dingen toe te wensen. De camping wordt voor een groot deel bevolkt door mensen, die hier een vaste jaarplaats hebben. Er is geen kiosk waar we iets te drinken kunnen kopen, er is geen mogelijkheid op de camping om te koken en er is geen toiletpapier aanwezig. Dat waren we in Denemarken wel anders gewend. -------------------------

Warwerort - Ottendorf 20 juli 2003 127,8 km Heet met wind Er wordt voorspeld, dat het vandaag nog warmer wordt dan gisteren, we zetten de wekker dus een uurtje vroeger en kunnen om half negen van de camping afrijden. In de wijde omtrek is dan nog geen menselijke beweging waar te nemen. We moeten vandaag de Elbe oversteken en hiervoor zijn een aantal mogelijkheden. Volgens ons routeboekje is het mogelijk in Brunsbüttel naar Cuxhaven over te steken. In praktijk is dit echter vandaag niet mogelijk. Wel steken we het Nord-Ostsee-Kanal over. We willen ook niet doorrijden naar Hamburg. Deze grote stad trekt ons helemaal niet. We besluiten daarom om al in Gluckstad de Elbe over te steken. Er zijn aan deze kant van de Elbe niet zo heel veel campings. We hebben de keuze tussen naar het zuiden tegen wind in rijden en een stuk van de route afraken of noordelijk met de wind in de rug richting Cuxhaven te gaan. Op de pont over de Elbe raken we in gesprek met een mijnheer, die ons een ADAC-kaart van Noord-Duitsland geeft, met precies de route die we moeten hebben. Een gedeelte daarvan staat namelijk niet in ons routeboekje. Omdat het nog niet zo laat is (voordeel van op tijd vertrekken) kiezen we voor de richting Cuxhaven. We rijden in een hoog tempo in noordelijke richting. Onderweg vergrijpen we ons nog aan heerlijk gebak en veel koude cola. Als we uiteindellijk in Otterndorf op de Campingplatz See Achtern Diek (€ 13,10) aankomen, blijkt er helemaal geen mogelijkheid te zijn iets te drinken te kopen, terwijl we daar aan het eind van deze hete dag juist zo'n behoefte aan hebben. Hierop fietst Dagmar vijf kilometer terug naar een van alle gemakken voorzien tankstation (en dan uiteraard weer vijf kilometer naar de camping) om nog wat koele versnaperingen buit te maken. Pfand Sinds 1 januari 2003 kennen onze oosterburen statiegeld (Pfand) op flessen en blikjes met bier, mineraalwater en voor koolzuurhoudende frisdranken, zoals cola's e.d. Het statiegeld bedraagt 25 cent per verpakking. Voor verpakkingen van meer dan 1,5 liter geldt 50 cent statiegeld. Dit zou geen probleem moeten zijn, ook bijvoorbeeld Denemarken kent statiegeld op blikjes. Maar nu komt het, je moet het blikje of de fles inleveren daar waar je het gekocht hebt. Hiertoe hebben de Duitse ondernemers allerlei trucs bedacht. Je moet de kassabon bewaren om daar mee aan te tonen, dat je flesje in die winkel gekocht hebt, of je krijgt een klein briefje (als je 10 blikjes haalt, dus 10 briefjes) met een stempel van de kiosk erop, dat je met het terug te brengen blikje in moet leveren. Geen briefje, geen Pfand. Bij bijna elke kassa in de supermarkt, bij benzinestations, of bij de Imbiss staan mensen en het personeel te mopperen op dit systeem. Als we op het punt staan naar bed te gaan begint het te onweren. We kruipen dan maar weer de slaapzak uit om de haringen wat verder in de keiharde grond te duwen en wat extra scheerlijnen bij te zetten. Als we weer in de tent zitten begint het ook nog te hozen. -------------------------

Ottendorf - Wremen 21 juli 2003 57,5 km Heet met veel wind Vandaag doen we een kort ritje ter compensatie van gisteren. Allereerst moeten we Cuxhaven door. Door een stad rijden is niet echt prettig, het is vaak moeilijk de juiste route aan te houden en het fietsen schiet meestal niet op. Cuxhaven is hierop geen uitzondering. Tot aan Cuxhaven is de route aardig afwisselend, met af en toe eens een bos. Na Cuxhaven rijden we verder langs de dijk. Op een bepaald moment arriveren we dan bijna vanzelf in Wremen. In Wremen zijn twee campings. We kiezen er een uit die ons leuk lijkt, maar als we het terrein oprijden blijkt deze camping alleen voor carvanbezitters te zijn. Wij moeten iets verder door naar Camping Wremer Tief (€ 12,80) die vlak over de dijk ligt. Uiteraard maken we 's avonds nog een ommetje door de Wremen haven. De haven is zoals weer deze tocht al zoveel gezien hebben, een kanaaltje door het nieuw aangewonnen land dat tot aan de dijk ligt en waar twee of drie vissersboten en enkele pleziervaartuigen liggen. Tijdens eb valt de haven droog. In de haven zijn uiteraard net zoals in veel van deze haventjes een aantal kermisachtige eettenten die hun waar verkopen. -------------------------

Wremen - Dangast 22 juli 2003 99,4 km (gem. 18,4 km/h) Bewolkt en dreigend, met een stevige bries. Vanuit Wremen rijden we op de imposante haven installaties van Bremerhaven af. Het rijden door het havengebied is een zaak van goed uitkijken. Hoewel er door het hele gebied fietspaden zijn, moeten we regelmatig drukke wegen oversteken en spoorlijnen lopen kriskras. Ook heeft men hier de gewoonte om allerlei obstakels die voor treinen moeten waarschuwen, midden op het fietspad te plaatsen. We rijden wel enkele keren langs enorm grote zeeschepen. De pont brengt ons de Weser over en aan de andere kant van het water rijden we weer in heerlijk landelijk gebied (langs de dijk). De Campingplatz der Kurverwaltung waar we staan is wel ok (€ 13,90). Veel mensen met een jaarplaats, die allemaal hun eigen plekje met een groot windscherm afzetten. Volgens ons de campingvariant van de strandkuilen. Vanuit de lucht moet deze camping er als een dambord uitzien. Het weer is tegen het einde van de middag weer opgeklaard, zodat we 's avonds nog een rondje over het strand lopen. -------------------------

Dangast - Harlesiel 23 juli 2003 86,5 km Mooi weer, nog steeds een lekkere bries. Vandaag doorkruizen we Wilhelmshaven. Ook deze stad houdt ons erg op, niet in de laatste plaats omdat er op een aantal plekken gewoon geen bordjes hangen, of omdat straten opengebroken zijn. Uiteindellijk komen we een oudere heer (op een Nedelandse fiets!?) tegen, die ons een eind op weg helpt de stad uit. Voordat ie dit doet, moet ie echter wel even thuis langs om toestemming aan z'n vrouw te vragen. Als we eenmaal Wilhemshaven uit zijn gaat de route door een gevarieerd landschap. Nu en dan eens een bos en ook af en toe een dorpje. Vandaag komen we geen dijk en schaap tegen. Ongeveer twee kilometer voor Carolienesiel komen we door de onbetrouwbare staat van het fietspad ter val. (Regelmatig is het fietspad prachtig mooi, dan ineens zit het vol gaten en hobbels.) Bij deze val breekt de derailleur van de fiets van Dagmar af. Verder fietsen is onmogelijk. In Carolinensiel zijn drie bedrijven die in fietsen doen. Zij maken echter allen gebruik van dezelfde monteur. En deze is ziek. Dankzij een behulpzame medewerker van het VVV kantoor (wat hier Kurverwaltung heet) komen we te weten, dat in Wittmund, een plaats zo'n twintig kilometer verderop, een grote fietsenwinkel is, die ook reparaties verricht. Er wordt helemaal voor ons uitgezocht hoe we daar kunnen komen. Het loopt ondertussen al tegen vijven, dus gaan we vandaag niet meer naar Wittmund toe. We gaan naar de camping in Carolinesiel. De eerste camping waar we aankloppen heeft geen plaats voor ons. We lopen door naar de volgende camping, Campingplatz am Badestrand (€ 29,20 voor twee nachten), deze is in Harlesiel en hier is nog wel plek voor ons. Op deze camping zijn ook weer kookfaciliteiten en er staat een koelkast voor algemeen gebruik. Op de dijk waaraan deze camping ligt lopen uiteraard weer honderden schapen. Tegen achten komen er twee jongens de dijk op, die op de trompet een paar nummers spelen. Hierop hollen alle schapen onder luid geblaat zo ver mogelijk naar de andere kant van hun stukje dijk. -------------------------

Harlesiel 24 juli 2003 Mooi De hele nacht worden we wakker gehouden door onze buren op de camping. Bennie en Paul, Nederlanders die ergens in het oosten des lands uit de klei getrokken zijn en de hele nacht luidruchtig zijn. 's Morgens zijn we vroeg op, we moeten de fiets-bus naar Wittmund hebben en het is niet helemaal duidelijk of die nu om tien voor of tien over acht vertrekt. Het is ons echter wel duidelijk dat de volgende bus vijf uur later pas gaat. De buschauffeur (Alex uit Siberië) heeft wel een beetje medelijden met ons en brengt ons met de bus tot voor de deur van de fietsenwinkel. De monteur kan eigenlijk niet zo veel voor ons doen. Hij heeft het juiste onderdeel niet op voorraad, kan het bestellen maar levering gaat zeker twee weken duren. Omdat ie begrijpt, dat dat voor ons niet acceptabel is, verwijderd hij de derailleur en kort de ketting in, zodat er met een vaste versnelling evengoed verder gefietst kan worden. 's Middags zijn we weer terug op de camping en bezoeken we Carolinensiel. Hier is een Waddenzee informatiecentrum (toegang gratis) en het Deutches Sielhafen Museum (€ 2,50 p.p.). Dit laatste museum is heel aardig als je eens een regenachtige middag in Carolinensiel moet doorbrengen en dat moeten wij tenslotte ook. Tijdens het eten op de camping regent het weer. Wij eten in de kook/afwasruimte, daar staan stoelen en een tafel en zitten we prima. Ondertussen kan daar de verschillende elektronische apparatuur ook lekker opladen. Als we 's avonds in de slaapzak liggen (de luidruchtige buren van afgelopen nacht zijn ondertussen verdwenen) hoost het. -------------------------

Harlingesiel - Neuwesteel 25 juli 2003 83,4 km Overdag mooi weer, 's avonds regen Om de fiets van Dagmar zo min mogelijk te belasten, rijdt Frank nu met Bob. We rijden ook vandaag langs allerlei kleine plaatsjes met sluis (siel) of waar ooit een sluis geweest is. In Norden doen we inkopen. Hier zijn ook enkele fietsenwinkels die ons even hoop geven de afgebroken derailleur weer te kunnen bevestigen. Dit blijkt ook hier uiteindellijk niet te lukken. Omdat de routebordjes hier enorm dun gezaaid zijn, hebben we problemen Norden uit te komen. Ook begint de fiets van Dagmar steeds luider te kraken. We zijn dan ook blij als we eenmaal een camping bereikt hebben. Op deze camping (Campingplatz zum Störtebeker, € 12,--) staan alleen maar stacaravans, maar er is ook een plekje voor trekkers. Het sanitair is echt bijzonder keurig en onder een afdakje staan enkele stoelen die we mogen gebruiken. -------------------------

Neuwesteel - Bingum 26 juli 2003 80,4 km Harde wind Met harde wind (nog steeds tegen) vertrekken we. De fietsketting van Dagmar is helemaal met teflonspray ingespoten en is nu kraak-vrij. We rijden vandaag weer lekker, hoewel het weer er wel erg dreigend uitziet Tegen lunchtijd zijn we in het gehucht Rysum. In Duitsland sluiten op zaterdag de winkels rond het middaguur. Rysum is hierop geen uitzondering, wij slagen er echter in voor sluitingstijd nog een klein, als onbewoonbaar verklaard woonhuis vermomd, winkeltje te vinden waar we voor € 3,30 vier dik belegde harde broodjes en twee bananen kunnen bemachtigen. Later op de middag steken we vanuit Petkum de rivier de Ems over naar Ditzum. Daarna is het nog een klein stukje fietsen, zowaar even met de wind in de rug, naar de Camping-Jachthafen Ems Marina Bingum. Zoals de naam al doet vermoeden, heeft deze camping heeft ook een jachthaven, en vanuit onze tent hebben we daar een mooi uitzicht op. Wij zijn intussen al vlak bij de Nederlandse grens, er zitten dan ook een boel Nederlanders en de medewerker bij de receptie spreekt Nederlands. -------------------------

Bingum - Delfzijl 27 juli 2003 78,9 km (gem. 16,7 km/h) Regen en wind, in de loop van de dag klaart het op. Het regent als we wakker worden en het lukt niet de tent droog op te bergen. We drinken lekkere koffie in de kiosk van de camping en als we wegrijden is het droog. In Bunde nog een keer koffie met, nu de laatste, Kuche. Hier gaat ook het fototoestel stuk. Al snel daarna zijn we in Nieuweschans, Nederland. Het fietsen langs de rechte Groningse wegen gaat ondanks de harde wind goed. We rijden langs enorme akkers met graan en bieten en af en toe eens een enorme boerderij. Als de donkere wolken die boven ons hangen ineens een enorme hoosbui loslaten, duurt het nog wel even voor een we een plekje vinden om te schuilen, we regenen dus door en door nat. We rijden Termunterzijl in om daar weer langs de zeedijk te gaan rijden en als we een bocht om slaan blijkt ineens dat we zo ongeveer op de populairste zondagmiddagbestemming in heel Groningen uit zijn gekomen. De visstal in Termunterzijl. Hier zit echt alles en iedereen vis te eten. Hele opgedirkte families en koude, natgeregende fietsers zoals wij. Na de vis gaat de tocht verder richting Delfzijl. We moeten om de haven heen rijden. Een erg oninteressant stuk om te fietsen. De havens waar we eerder doorheen gereden zijn waren havens waar schepen produkten afleverden. De haven van Delfzijl is meer een stinkend industriegebied met veel chemische industrie. We zijn blij als we erdoorheen zijn. Bij het aquarium in Delfzijl eten we een ijsje om kracht op te doen voor het laatste stukje van de etappe van vandaag. Ook kopen we hier bij een benzinestation een weggooi cameraatje. We gaan verder langs de dijk naar Bierum, ongeveer tien kilometer verder, waar we op de camping aldaar willen overnachten. Al wat we echter in Bierum vinden, geen camping. Navraag leert dat de camping vorige jaar gesloten is, omdat ie al 25 jaar op een oude vuilnisbelt zou staan. Omdat de campings aan de Groningse kust niet zo erg dik gezaaid zijn en de volgende camping volgens de kaart minimaal vijfentwintig kilometer verder is (als er sowieso nog een camping is) besluiten we terug te rijden naar Delfzijl. Daar zijn we eerder langs een camping gereden en weten we dus zeker dat er een overnachtingsmogelijkheid is. Camping Tequila Sunrise in Delfzijl (€ 11,--) is beslist geen aanrader. De plekjes zijn mooi groot en de veldjes goed beschut. Het sanitair is echter zo verschrikkelijk smerig, dat wil niemand zichzelf aandoen. Iedereen die tijdens onze reis verder nog zijn tegengekomen hebben we aangeraden deze camping vooral links te laten liggen. We ontmoeten op deze camping nog een Vlaams stel, dat ook de Noordzee- en Waddenzeeroute rijdt. -------------------------

Delfzijl - Moddergat 28 juli 2003 86,6 km (gem. 17,7 km/h) Mooi weer met enkele fikse regenbuien. We willen de camping in Delfzijl zo snel mogelijk verlaten en zitten dan ook al op tijd op de fiets. De kleine dorpjes waar we onderweg door rijden, hebben geen van allen de mogelijkheid om koffie te drinken. In Uithuizen komen we echter langs een zwembad, waar we ook een lekker bakkie kunnen krijgen. We mogen zelfs, als we dat zouden willen, de fietsen binnen zetten. Verderop in Uithuizen is ook de mogelijkheid om wat boodschappen te doen en een krantje te kopen. Gaat de rit voor de lunch vooral over kleine weggetjes en door leuke dorpjes, 's middags rijden we door het Marne gebied. We moeten 's middags ook verschillende malen afstappen om te schuilen. Als het echt hard begint te hozen rijden we juist langs een restaurant, waar we fijn binnen zitten terwijl de bui overdrijft. In Moddergat staan we op minicamping Meinsma (€ 7,50). Zo smerig als de camping in Delfzijl was, zo schoon en netjes verzorgd is deze camping hier. We ontmoeten op deze camping ook een stel, dat ook de NSCR fietst en ook nog in dezelfde richting Zij hebben al meerdere etappes van de North Sea Cycle Route gedaan en kunnen ons enkele handige tips geven. -------------------------

Moddergat - Harlingen 29 juli 2003 77,6 km, (gem 17,5 km/h) Prachtig weer 's Morgens als we opstaan is het al prachtig mooi weer en na een snel ontbijtje zitten we al vroeg op de fiets. We rijden ook nu langs de Waddendijk tussen de schapen door, maar al snel gaat de route meer landinwaarts. We drinken koffie met appelgebak, vanwege de speciale dag, in het bezoekerscentrum in Hogebeintum. Na deze kronkel in de route landinwaards worden we snel weer richting Waddendijk gevoerd. We rijden ondermeer langs het monument bij Marrum (Marrum) en over de dijk-lint dorpen Nieuwe en Oude Biltdtzijl (Nije Biltsyl en Alde Biltsyl). Dit deel van het traject hebben we vorig jaar in september ook al afgelegd, alleen reden we toen de andere kant op. Van die tocht kunnen we ons beiden nog de lekkere uitsmijter herinneren die we in Sint Jacobiparochie (Sint Jabik) gegeten hebben en we zijn vastbesloten daar dan ook te lunchen. Helaas blijkt bij aankomst dat de snackbar gesloten is, net als het andere cafe/restaurant. Dus lunchen we met niet zo heel vers brood en smeerkaas dat nog in de fietstas zit. Al vroeg in de middag zijn we in Harlingen (Harns), waar we op Camping De Zeehoeve een plekje krijgen op het trekkersveldje. 's Avonds gaan we lekker uit eten aan de haven van Harlingen. Daarna zitten we nog tot ver na het donker wordt buiten met de andere bewoners van het veldje (een Zwitsers meisje dat onze gekregen ADAC-kaart meekrijgt, het stel dat we al eerder in Moddergat hadden ontmoet, een wandelaar en een mevrouw die de laatste boot naar Terschelling heeft gemist). -------------------------

Harlingen - Purmerend 30 juli 2003 85,5 km, (gem 17,3 km/h) Grauw weer, later zon Als we wakker worden regent het. We zetten de wekker maar een uur later en gaan weer slapen. Ook na dat uur regent het nog, maar we staan toch maar op. Gelukkig wordt het iets later toch droog. We hadden gisteren al besloten om niet over de Afsluitdijk te gaan, maar de boot Stavoren - Enkhuizen te nemen. We fietsen daarom via Makkum (Makkum) en Workum (Warkum) naar Stavoren (Starum). Daar eten we voor we aan boord gaan uiteindelijk toch nog een lekkere uitsmijter. Over de boottocht is buiten dat wij het duur vinden (€ 25,00) weinig te melden. Na Enkhuizen rijden we via Hoorn en de Beemster weer naar huis. Thuisgekomen hebben we 1734,4 km gereden, 15 flessen wijn leeggemaakt, ongeveer even zoveel soorten bier gedronken en slechts vier lekke banden gehad. We hebben nu al zin in volgend jaar. -------------------------

Het volgende jaar gaat verder op Reisverslag 2004.

Laatste wijziging: