RONDJE NOORDZEE
![]()
Noordhollands Dagblad
10 juli 2002
Lida Tol en Wim Korsse fietsend langs de kust van de Noordzee
Erny van de Kleut
MIDDENBEEMSTER – De introductie van een nieuwe lange fietstoertocht rond de Noordzee, de Northsea Cycle Route, bracht fietsfanaten Wim Korsse en Lida Tol uit Middenbeemster op het idee de rit in de zomervakantie te rijden.
Vutter Wim had voor het afleggen van de hele route 57 dagen nodig. Lida moest halverwege huiswaarts keren omdat haar vakantie erop zat.
De route van 2500 kilometer, van Middenbeemster naar Bergen (Noorwegen), is uitgezet langs de kuststroken van de hele Noordzee. Maar er waren ook grote stukken bij dat Lida en Wim de zee niet zagen, omdat ze door het binnenland reden. Wanneer er langs de Nederlandse, Duitse en Deense kust gefietst werd, was dat vaak over dijken en moest er regelmatig over hekjes geklommen worden.
Weer herenigd in Nederland verklaren Wim en Lida dat het een geweldige fietstocht is geweest waar ze erg van hebben genoten, maar dat de Northsea Cycle Route toch niet echt een aanrader is. In de eerste plaats is het zeker geen goedkope onderneming. Zo hakten de overtochten per veerboot en de overnachtingen, zeker in Noorwegen, behoorlijk in op het budget. Maar ook bleek de infrastructuur in dit enorm uitgestrekte en schaars bevolkte land nog niet toegesneden op fietsende vakantiegangers. Vaak was er helemaal geen fietspad aanwezig, en moest er flink geklommen worden. Waarbij de wegen veel hobbels en kuilen kenden, één keer leidde een weg zelfs door een donkere autotunnel. Bovendien vonden ze aan het eind van een zware fietsdag meerdere malen geen hotelletje, trekkershut of herberg om in een comfortabel bed de nacht te kunnen doorbrengen. Op dat moment bewees het meegevoerde sheltertje goede diensten, maar ook de kampeerterreinen waren er niet echt dik gezaaid. En als ze er al waren, dan waren de Nederlanders blijkbaar te vroeg in het seizoen. Gewoon langs de weg kamperen was dan de oplossing, waar ze overigens vreselijk geplaagd werden door ‘kneutevliegjes’, van die kleine vliegjes waar je een ontzettende en langdurige jeuk van krijgt. Eén keer hebben ze een mooie kampeerstek gehad, op de steiger van een jachthaventje ,,Een plek met zon prachtig uitzicht krijg je van je leven niet meer’’, aldus Lida.
Hitte
Met het weer hadden ze het getroffen, zeker de eerste drie weken. Het was droog en zonnig en het was zelfs een beetje aan de warme kant. Wij houden er niet zo van in de hitte te fietsen’’, aldus Wim. Daarom hadden we juist een noordelijke richting gekozen. Maar wij hadden prachtig weer en ook nog een keerde wind in de rug.”
De laatste dagen samen sloeg het weer om en vielen er zware regenbuien, zodat Lida blij was dat ze haar eindstation Bergen bereikte. Eigenlijk had ze er ook wel een beetje genoeg van, en begon ze naar huis te verlangen. “Vijf weken onderweg is voor mij wel genoeg”. Wim, die er niet tegenop zag de rest van de tocht in zijn eentje verder te trekken, nam de ferry naar de Faeröer eilanden om wndaar langs de Schotse en de Engelse kust de reis te vervolgen, richting Dover.
Oversteek
Daar nam Wim de oversteek naar het vasteland waar hij via de Belgische en Nederlandse kust bruinverbrand na een rit van in totaal 57 dagen weer Middenbeemster bereikte. Niet helemaal ongeschonden overigens, want bij een passage van een lange brug bij Edinburgh in Engeland kwam hij ten val door het losschieten van een voortas en bezeerde zich daarbij behoorlijk. Gelukkig mankeerde zijn fiets niets en kon hij, na zich in het gebouw van de brugwachter te hebben gereinigd, zijn tocht vervolgen.
Tijdens zijn rit door Schotland en Engeland viel er wel veel regen. “Maar gelukkig heb ik wel steeds de wind in de rug gehad.” Van eenzaamheid verklaarde hij geen last te hebben. Dat is dan maar goed ook want hij fietste door uitgestrekte lege gebieden en kwam onderweg amper iemand tegen. Dat was wel anders toen hij het laatste stukje van zijn tour door Nederland aflegde. “Nederland vind ik het mooiste fietsland ter wereld, met goede infrastructuur en een prachtig afwisselend landschap. Zoals hier, vind je het nergens.” En hij kan het weten, want hij doorkruist Eurpopa al meer dan een kwart eeuw. Op de fiets.
Sluit dit venster