RONDJE NOORDZEE
Leeuwarder Courant
25 augustus 2005
Rondje Noordzee
Zonder ook maar één lekkke band te krijgen, fietste Frouke Feenstra (43) uit Leeuwarden deze zomer rond de Noordzee. Ze was 75 dagen van huis, fietste 5070 kilometer in weer en wind, maakte ettelijke zeeoversteken per veerboot en doorkruiste zeven landen. Per e-mail informeerde ze familie en vrienden over haar belevenissen. Hieronder per land een extract uit deze reisverslagen.
Dag 2, Westerstede, Duitstand.
"Ik was vandaag nog geen vijf minuten onderweg of het begon te regenen. De laatste twee uren was de regen echte regen: ijs- en ijskoud en in dikke drupppels. En water weet altijd errgens een gaatje te vinden. Langzaam liep het bij de kraag in en drong het door de ritsen van de regenhoezen rond mijn schoeenen ... Kortom: ik ben maar zo vrij geweest om hier een hotelletje te regelen, waar op dit mooment de verwarming op stand 7 staat en al het drijfnatte spul hangt te drogen."
Dag 12, Skagen, Denemarken.
"Eergisteren had ik een behoorlijke dip: ik kwam bij een cammping waar niemand was, alleen een beheerder die na het incassseren van 50 kronen ook zijn biezen pakte. Ik stond daar moederziel alleen op een soort spookcamping, alles was gammmel en vervallen. Gisteren was alles weer goed met mij. Ik had een prachtige fietstocht langs stuifduinen waar hier hele vuurtorens en kerken in verdwijnen. Bij de vuurtoren was ik om half negen 's ochtends als eerste. De sporen van de dag ervoor waren weggewaaid met de harde wind. Ik was daar alleen op die desolate plek. Kijk, dat zijn nu van die momenten dat ik ontzettend kan genieten."
Dag 17, Strömstad, Zweden.
"Ik werd vanochtend wakker met de vogels (en dat is vroeg). En dan is er genoeg tijd om je te verwonderen over de kleine dingen die je meemaakt. Terwijl ik zit te ontbijten voor mijn tent komt de campingjongen langs met vuilniszak en prikker. Minutieus zoekt hij het veld af naar papiertjes en andere rommmel. Vannacht waren er maar drie gasten: twee campers waarvan een alweer is vertrokkken, en mijn Eureka-tentje. Het grasveld ligt er blinkend schoon bij. Deze jongen is een echte doorzetter, een uur later komt hij weer langs voor de tweede ronde. Was dit mijn baantje, dan had ik allang aan het bureau van mijn baas geestaan om aan te geven dat ik nuttiger werk zoek."
Dag 30, Stavanger, Noorwegen.
"Mijn laatste toeristische uittspatting was het boottocht je door het Lysefjord bij Stavanger. Ik had me laten verleiden door het vriendelijke meisje achter de balie van de VVV. En dus zat ik een dag later op een fout bootje tussen toeristen uit alle windstreken. Er werden driftig foto's gemaakt van grijze rotsen, drie magere geiten en een lullig watervalletje. Allemaal zaken waar ik mijn fotootoestel niet meer voor uit zijn hoesje haal. Ik heb Noorwegen gezien vanaf het zadel en dat is indrukwekkender dan vanuit deze luxe badkuip."
Dag 49, Tongue, Schotland.
"Gisteren was ik op Dunnet Head, het meest noordelijke puntje van Schotland. Terwijl ik uitkeek over een eindeloze zee en ik in de verte de Old man van Hoy (Orkney) uit het water op zag rijzen toen de mist even wegtrok, naderde een andere oude man het uitzichtpunt. In plat Schots begon hij tegen mij te praten. Zijn lange grijze haren wapperden als verpieterd helmgras rond zijn rimpelige rode wangen. De klanken uit zijn bijna tandeloze mond waaren niet verstaanbaar. Uit de gebaren die hij maakte begreep ik dat de vervallen bunkers in de oorlog zijn thuis zijn geweest. Sinds Noorwegen staat mijn reis bol van de ontmoetingen."
Dag 64, York, Engeland.
"Het is de warmste dag die ik op mijn reis tot nog toe heb meegemaakt. Er zijn hier paardenkoersen en toen ik daar voorbij kwam, stonden er wel 30 limousines met deftige champagne drinkende lui. Niet mijn soort mensen dus, gisteren op de camping werd me bij het inchecken zelfs de mededeeling gedaan dat de camping erg duur is. Ja, kennelijk zie ik er zo langzamerhand uit als een landloper. En inderdaad, nog even en mijn haar groeit door de gaten van mijn fietshelm naar buiten.
Dag 75, Leeuwarden, Nederland. "Ik krijg een brok in de keel als plotseling voor mij, na een scherpe bocht, het silhouet van de stad die mij zo vertrouwd is, opdoemt. Elf weken geleden keerde ik haar mijn rug toe, ik fietste door zeven landen, heb alle seizoenen beleefd, heb ontelbare landschappen doorkruist, vele mensen ontmoet, mezelf een beetje beter leren kennen. En nu ben ik bijna terug bij waar het begon. Als ik nog een kilometer verder fiets en het silhouet herkenbare vormen krijgt, zijn het de Oldehove en de toren van Bonnema die mij als eerste liefdevol omarmen."
De North Sea Cycle Route is 's werelds langste fietsroute mét bordjes. Meer inforrmatie over het traject is te vinden op: http://wwww.northsea-cycle.com. De complete verslagen van Frouke Feenstra zijn na te lezen op http://home.hetnet.nl/~ffe777/
Sluit dit venster